Sinds een paar dagen zit ik op m’n tijdelijke werkplek, de voormalige kantine. Er vindt momenteel een complete stoelendans plaats, i.v.m. de verbouwing waar ik jullie eerder al over vertelde. De hele bovenverdieping van ’t pand wordt deze week leeggeruimd en iedereen komt ergens op de begane grond te zitten voor een week of 5 à 6. Aan de ene kant is ’t super lastig, veel heen en weer geloop om je heen, mensen die koffie enz. komen halen, kortom een drukte van belang. Aan de andere kant heeft ’t ook wel iets leuks, een soort van kamperen met 4 andere collega’s. Gelukkig zijn ’t collega’s waar ik goed mee door de bocht kan, dat komt de sfeer wel ten goede.
Een aardige bijkomstigheid aan dit verhuisgedoe is iets wat iedereen die wel eens verhuisd is wel zal herkennen: ’t ruimt zo lekker op. Allerlei zaken, die je jarenlang in je kast hebt staan, maar die je allemaal al net zo veel jaren niet hebt gebruikt , kun je nu met een gerust hart weg. Ik moet daarbij altijd denken aan de wijze woorden van een ex-collega: Alles wat je een jaar lang niet nodig hebt gehad, kun je eigenlijk met een gerust hart weggooien. Hij had eigenlijk wel gelijk. Ik heb in ieder geval mijn kast lekker opgeschoond en straks op m’n nieuwe werkplek begin ik met een schone lei. Maar tot die tijd eerst nog een paar weekjes kamperen. We zullen er maar ’t beste van maken.
Overigens zitten er nu wel 2 collega’s bij, die roken. Ik hoop niet dat dat de komende tijd voor moeilijke momenten gaat zorgen. Maar laat ik er voorlopig maar van uit gaan dat ik dat ook wel ’t hoofd kan bieden. ’t Is me tenslotte inmiddels al 11 weken gelukt, dus waarom zou ik dan die 5 tot 6 weken ineens extra problemen krijgen.
Fijne rookvrije dag,
Kees